Zbyt wiele straciłam przez miłość, o którą nie prosiłam. | zakończony.

Wściekła, zbulwersowana, zła, niezadowolona, z chęcią wymordowania wszystkich osobników w pokoju i z wielkim grymasem siedziałam z piątką chłopaków i siostrzyczką. Gdy oni ciągle się zagadywali ja, właśnie przegapiałam imprezę. Bo ‘ uroczy Styles ‘wymusił na mojej siostrze by nie puściła mnie, cytuje jego słowa „ do tego gówna ”. Jak dobrze pamiętam, często bawisz się w tym gównie. Przeklęty Styles! - Gdzie idziesz? – Zapytała, gdy stawałam z kanapy. - Do łazienki. Może chcesz mnie do niej zaprowadzić? – Syknęłam. - Nie przesadzaj. – Mruknęła pod nosem. Jasne, nie przesadzaj. Tylko tobie odpowiada ich towarzyszko, mnie nie! Spojrzałam na nią wściekła i weszłam po schodach do łazienki. Otworzyłam je z hukiem tak jak miałam je zamknąć. Odwróciłam się, gdy drzwi nie wydały z siebie żadnego dźwięku, a tym bardziej się nie zamknęły. - Oh jednak ty mnie odprowadzasz. Wolałam Jessica. – Przełknęłam głośno ślinę, gdy Harry zamknął drzwi na klucz. - Czego chcesz? – Sykn...

Kolejny monotonny dzień mijał. Po raz setny uciekał mi przed oczami. Kolejny dzień, który mógłby być piękny. Ale nie jest. Nigdy już nie będzie. Szczęścia w bezwartościowych dniach mojego życia nikt nie znajdzie. Każdy dzień, ciągle jakby się powtarzał. Rano wstaję, wychodzę do naszego miejsca. Miejsca gdzie o bólu się zapomina. Nikotyna daje ukojenie, procenty chwilowe szczęście. Imprezy, gdzie możesz się ponieść w rytmie muzyki. Tańczysz, a wokół Ciebie nic nie istnieje. Szara rzeczywistość znika, gdy świat muzyki Cię porywa.  W moim przypadku było tak, co wieczór. Musiałam zapomnieć, a innego sposobu nie znalazłam. Uwielbiam ten stan każdego dnia. Gdy z ust wypuszczam dym, a nikotyna wprawiała mnie w przyjemny stan. Usta zatapiałam w kolejnym kieliszku wódki.  Wiem, że niszczy mnie od środka, bo jest zepsuta.  Tak samo jak ja. To sprawia, że idealne z nas połączenie. Nie jestem dziwką, która każdego wieczoru upija się i facetowi wskakuje do łóżka.  Z...

Prolog. "A co, jeżeli piep­rzo­na, le­gen­darna miłość za­kaza­na istnieje?" Pogubiłam się w tym wszystkim. Toczyłam walkę sama ze sobą. Uciekałam przed szczęściem by dać je innym. To było nasze przeznaczenie. A od przeznaczenia nie można uciec, próbowałam. Ale sił już mi brakło, to uczucie mnie wyniszczyło. Przepraszam.   Pokochałam go, przecież wiesz że tego nie chciałam. Każdego dnia to uczucie przeklinałam. Wybacz Mi. Wybacz, że go pokochałam. Wybacz, że wszystko zniszczyłam. Wybacz, błagam Cię. Ja tego nie chciałam… Wybacz mi. Zwiastun : http://www.youtube.com/watch?v=oPJmBUjzHGA